Verslagen Toer
Naar het verslagenoverzicht
De Goorn
zondag, 7 december 1997
'Doe ik het wel of doe ik het niet? '
Zaterdag 6 december; zoals altijd na het heerlijk avondje van die boeman uit Spanje, is het weer eens koud, kil en komt de regen met bakken uit de lucht. 'Tsjonge, tsjonge' denk ik, 'zal ik morgen wel of niet gaan fietsen? '. Het is wat, als je met het ATB-virus besmet bent. Dan wil je de wei in!
Door het aanstekelijke gedrag van onze Willem (Alkema) en Karel (Van der Maas) heb ik besloten dit jaar een ATB aan te schaffen om te proberen alle ATB-tochten te rijden. De eerste tocht valt door materiaalpech al goed in duigen, maar daarna gaat het als een (zonnetje) ... vergeet het maar. Af en toe vraag ik me wel eens af: ben ik niet te oud en ben ik niet te zwaar hiervoor. Maar na wederom de finish gehaald te hebben, geeft het je wel voldoening!
Morgen, zondag 7 december, zou ik dan naar De Goorn moeten. Waar ligt dat gehucht ook al weer? Met de gewone tochten zijn we er meerdere malen doorheen gefietst, herinner ik me. Morgen eerst maar eens stiekem door het raam kijken en dan pas besluiten: gaan of niet gaan. 't Hoeft echter niet, want één of andere idioot, een zekere Van Leenen, belt dat WE morgen gaan fietsen. U kent dat figuur wel, die jongeman met die brede scheiding en net als ik fervent liefhebber van 'moeten' prutrijden nu we beiden een nieuwe ATB hebben. Adel verplicht.
Op zondag 7 december vertrekken we reeds om kwart over acht uit het wonderschone Julianadorp. Via dan al bemodderde wegen krijgen we bij Opmeer ook nog de discussie: gaan we linksaf of rechtdoor naar De Goorn? Wedden dat ik gelijk heb? Wedden om een Mars? Laten we nou beiden gelijk krijgen, ik ietsjes meer dan Wijnand.
Wat schetst onze verbazing: de redacteur (Anne de Poel) is er al! Is het dan toch waar dat hij op zijn nieuwe ATB (zeker gewonnen?) ons in de gaten moet houden? Een geheime opdracht van de bobo's? Het valt opdat hij de gehele ochtend angstvallig in de buurt blijft...
Om half tien vertrekken we, met nog 150 deelnemers, aan de pruttocht. Onze voorspelling komt uit; het wordt een echte pruttocht, water, modder, nat gras, gladde bruggetjes et cetera zijn ons deel. Maar waar zijn de medestrijders? Het is toch een goed gebruik om dit met de Dokkers gezamenlijk mee te maken? Zijn de anderen dan toch mooiweerfietsers? Loek, Adrie, Rob, Karel, Guus, Saskia we hebben jullie gemist! Of zijn jullie vroeger gestart om op tijd thuis te kunnen zijn om zo moeder en kinderen tot last te zijn bij het bezoeken van kerstmarkten of een bezoek aan de schoonfamilie? '.
Wij hebben in ieder geval genoten al was het frustrerend dat we de 'spion' niet van ons af konden schudden...Zo zag hij ook dat ik een klein stukje moest afsnijden...Maar een groot voordeel was wel dat hij met zijn zwaarlijvig figuur, ons heerlijk uit de wind hield. Het tempo dat hij tegenwind handhaafde, kwam dat omdat hij zo gestroomlijnd geschoren was?
Bij de ravitaillering aangekomen gaat onze vriend Emiel niet in op mijn aanbod het laatste stukje voor mij te rijden. Ik zou dan bij Anna blijven en dat wilde hij me niet aandoen. Gerrit heeft het te druk met stempelen, Trudie met de bouillon en de hondjes. Met andere woorden: de laatste kilometers zijn zwaar! Peter van der Star.