Op 5 mei stond onze Texeltocht weer op het programma. Tijdens deze tocht werd gezamenlijk met de fietsers van RTV Toon Jacobs gereden. ’s Morgens was het weer nog twijfelachtig en dat was te merken aan het aantal deelnemers. Met name onze DOK’ers lieten het wat afweten qua aantal deelnemers. Het waren er in totaal zes en daarmee precies 50% van het aantal fietsers van “Toon”, waarvan er twaalf waren. Op Texel sloten vier Texelse fietsers zich bij ons aan. De route staat hieronder afgebeeld net zoals het plantje Fluitekruid dat momenteel in de wegkanten staat.

Route op Texel

Fluitekruid in de berm

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op het eiland aangekomen werden we door een pittige hagelbui ontvangen toen we van de boot gingen. Een aantal fietsers van Toon uit de langzame ploeg was zo slim om even te schuilen voor de bui. De lucht klaarde echter al gauw op en wij reden in formatie via Den Hoorn naar De Koog. Een groot deel van dit stuk reden we beschut door het bos, waarbij er een LEK te melden was. Een van de vier Texelaars bleek last te hebben van een spaakbreuk waardoor hij niet verder mee kon. Hij heeft zich laten ophalen, want zijn achterwiel had een te grote slag om door te rijden.

Na De Koog te zijn gepasseerd zijn we via de Waal- en Burgerdijk, een fietspad over en langs een dijkje, naar De Waal gereden. Een landelijke route voerde ons via Spang en De Nes naar Oosterend.

Straatje in Oosterend

 

 

Oosterend is een idyllisch plaatsje waar we dwars doorheen zijn gereden. Vanwege een wegopbreking moesten we de route enigszins aanpassen. We reden via de Bijenkorfweg (doodlopende weg) en een stukje onverhard door naar het dorp Oost. Vanaf Oost leidden Henri Roelofs en Erroll Spruit ons met tegenwind langs de waddenkust. Via de Stuifweg en de Oorsprongweg staken we over naar de duinenrij langs de Noordzeekust. Er woei een stevige noordwestenwind met een kracht van Bft 4, maar we reden “rustig” zodat iedereen kon volgen. De duinen brachten ons naar de vuurtoren waar wij een koffiestop bij de Robbenjager hielden.

Tweede en derde deel van de tocht

Na de koffie hadden we de wind in de rug, zodat we lekker konden doorrijden. Op de terugweg zijn we ook weer het plaatsje De Waal gepasseerd. Hier is Leo Paans een van zijn derailleurwieltjes verloren. Er is nog even gezocht of het wieltje te vinden was maar helaas niks gevonden. Leo is samen met Henri via de kortste route naar de boot gereden. Een nokje van zijn derailleur begeleidde nu zijn ketting en moest rustig aan doen.
Wij reden richting de Noordzeekust om via het bos naar Den Hoorn te rijden. Nu was het nog maar een klein stukje naar de boot, waar we vijf voor een aankwamen. Mooi op tijd voor de overtocht naar Den Helder.

Na afloop heb ik met de fietsers van RTV Toon Jacobs nog wat gedronken. Ook Toon Jacobs zelf  kwam nog even langs voor de nazit. Hij voelde zich ’s morgens te verkouden om aan deze tocht deel te nemen, maar was graag bij de evaluatie ervan.

Gerard Krusemeijer